บทที่ 4 (4/4) — เมือก กัม และคำศัพท์

สมุนไพรเพื่อการแพทย์: วิทยาศาสตร์และการปฏิบัติของการแพทย์สมุนไพร
เดวิด ฮอฟฟ์มันน์ • สมุนไพรเพื่อการแพทย์: วิทยาศาสตร์และการปฏิบัติของการแพทย์สมุนไพร

เมือก (Mucilage) และกัม (Gums)

เมือกและกัมจากพืช
เมือกและกัม — สารพอลิแซ็กคาไรด์ที่ปกป้องเนื้อเยื่อ

Mucilage is loosely used, often interchangeably with gum. Chemically, mucilage is closely allied with gums and pectin but differs in physical properties. While gums swell in water to form viscous colloidal dispersions and pectins form gels, mucilage forms colloidal dispersions in water that are slimy and protective. Mucilaginous herbs have been used medicinally for centuries to soothe inflamed tissues, particularly in the digestive and respiratory tracts.

mucilage gum pectin colloidal demulcent
เมือกและกัม — ความแตกต่างและคุณสมบัติทางกายภาพ

คำว่าเมือก (mucilage) ถูกใช้อย่างหลวมๆ มักใช้แทนกัมได้ ในทางเคมี เมือกมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับกัมและเพกติน แต่มีคุณสมบัติทางกายภาพบางอย่างแตกต่างกัน ในขณะที่กัมพองตัวในน้ำจนเกิดความเหนียว เพกตินจะเกิดเจลในน้ำ ส่วนเมือกจะเกิดการกระจายตัวของคอลลอยด์ในน้ำที่ลื่นและมีความเหนียว

สมุนไพรที่มีเมือกถูกใช้ในการรักษามาหลายศตวรรษ เพื่อบรรเทาเนื้อเยื่อที่อักเสบ โดยเฉพาะในระบบทางเดินอาหารและทางเดินหายใจ ตัวอย่างสมุนไพรที่มีเมือก ได้แก่ มาร์ชแมลโลว์ (Althaea officinalis), เอล์มลื่น (Ulmus rubra) และแฟลกซ์ซีด (Linum usitatissimum)

กัมอะราบิก — ยางไม้จากอะคาเซีย

กัมอะราบิก (gum arabic) ได้จากต้นอะคาเซีย เซเนกัล (Acacia senegal) ซึ่งเป็นต้นไม้หนามสูงถึง 6 เมตรที่เติบโตในซูดานและเซเนกัล การเก็บเกี่ยวเริ่มต้นด้วยการกรีดผ่านเปลือกไม้ไปจนถึงชั้นแคมเบียม เปลือกด้านบนและด้านล่างของรอยตัดจะถูกเอาออก การบาดเจ็บนี้กระตุ้นการก่อตัวของกัมเป็นหยด ซึ่งทำให้แห้งเป็นลูกบอลทึบแสง

กัมอะราบิกใช้ในเภสัชกรรมเป็นสารยึดเกาะ สารแขวนลอย และสารเพิ่มความข้น ยังใช้ในอุตสาหกรรมอาหารและเครื่องสำอาง

กัมอะราบิก
กัมอะราบิก — ยางไม้จาก Acacia senegal ที่ใช้ในเภสัชกรรมมาหลายศตวรรษ
วุ้น (Agar) — โพลีแซ็กคาไรด์จากสาหร่ายทะเล

วุ้น (agar) เป็นโพลีแซ็กคาไรด์ที่ได้จากสาหร่ายทะเลสีแดง ประกอบด้วยส่วนผสมสองชนิด คือ อะกาโรส และอะกาโรเพคติน โซ่ของอะกาโรเพคตินถูกเอสเทอร์ด้วยกรดซัลฟิวริกมากกว่าอะกาโรส

วุ้นมีจำหน่ายเป็นแถบหรือชิ้นสีเหลืองอ่อนหรือเป็นผง วุ้นไม่สามารถย่อยได้และผ่านทางเดินอาหารแทบไม่เปลี่ยนแปลง ใช้เป็นสารเพิ่มปริมาณยาระบาย สารก่อเจลในอาหาร และตัวกลางเพาะเลี้ยงจุลินทรีย์

✦ ✦ ✦

คำศัพท์สำคัญในบทนี้

Key vocabulary from Chapter 4 covering carbohydrate chemistry, plant compounds, and pharmacological terms.

glycoside mucilage saponin flavonoid
คำศัพท์ครบชุด — คลิกเพื่อฟังการออกเสียง
glycoside
สารประกอบน้ำตาลในพืชที่ปล่อยสารออกฤทธิ์เมื่อย่อยสลาย
mucilage
สารเมือกเหนียวในพืชที่เคลือบและปกป้องเนื้อเยื่อ
metabolism
กระบวนการทางเคมีในร่างกายที่เปลี่ยนอาหารเป็นพลังงาน
laxative
สมุนไพรที่ช่วยระบายท้องและบรรเทาอาการท้องผูก
saponin
สารในพืชที่เกิดฟองเมื่อผสมน้ำ ช่วยดูดซึมสารอาหาร
antimicrobial
สมุนไพรที่ฆ่าหรือยับยั้งเชื้อแบคทีเรีย ไวรัส เชื้อรา
echinacea
สมุนไพรอเมริกาเหนือที่กระตุ้นภูมิคุ้มกันและต้านหวัด
extract
สารออกฤทธิ์ที่แยกออกมาจากพืชสมุนไพร
therapeutic
เกี่ยวกับการรักษาหรือบรรเทาโรค
flavonoid
สารสีในพืชที่ต้านอนุมูลอิสระและลดการอักเสบ
expectorant
สมุนไพรที่ช่วยขับเสมหะออกจากทางเดินหายใจ
toxicity
ระดับความเป็นพิษที่อาจทำอันตรายต่อร่างกาย
polysaccharide
สายโซ่ยาวของน้ำตาลที่มีหน้าที่โครงสร้างและภูมิคุ้มกัน
cellulose
สารอินทรีย์ที่พบมากที่สุดบนโลก เป็นโครงสร้างผนังเซลล์พืช
prebiotic
ส่วนผสมอาหารที่ย่อยไม่ได้ กระตุ้นแบคทีเรียดีในลำไส้
glucosinolate
สารเฉพาะของตระกูลมัสตาร์ดที่มีฤทธิ์ต้านมะเร็ง
immunomodulator
สารที่ปรับเปลี่ยนการทำงานของระบบภูมิคุ้มกัน
beta-glucan
สารโพลีแซ็กคาไรด์ที่กระตุ้นเซลล์ภูมิคุ้มกัน
aglycone
ส่วนที่ไม่ใช่น้ำตาลของสารไกลโคไซด์ ซึ่งกำหนดฤทธิ์ทางยา
pectin
สารก่อเจลจากผลไม้ ใช้ในอุตสาหกรรมอาหารและยา
✦ ✦ ✦

เอกสารอ้างอิง

References and suggested reading from Chapter 4.

pharmacognosy phytochemistry pharmacy
บรรณานุกรมและแหล่งข้อมูล
  1. Bell EA, Charlwood BV, eds. Secondary Plant Products. Berlin: Springer-Verlag, 1980.
  2. Harborne JB, Baxter H. Phytochemical Dictionary: A Handbook of Bioactive Compounds from Plants. London: Taylor & Francis, 1993.
  3. Bruneton J. Pharmacognosy, Phytochemistry, Medicinal Plants. London: Lavoisier, 1995.
  4. Robbers JE, Speedie MK, Tyler VE. Pharmacognosy and Pharmacobiotechnology. Baltimore: Williams & Wilkins, 1996.
  5. Wagner H, Farnsworth NR, eds. Economic and Medicinal Plant Research. London: Academic Press, 1990.